วันจันทร์ที่ 23 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2569

เทคนิคการวาดลายเส้นแนวล้อเลียน พัก แชย็อง

พัก แชย็อง ชื่อในวงการคือ โรเซ  เป็นนักร้อง นักแต่งเพลง และนักเต้นชาวเกาหลี-นิวซีแลนด์ โรเซเกิดในนิวซีแลนด์และเติบโตที่ออสเตรเลีย หลังจากผ่านการออดิชัน เธอได้เซ็นสัญญากับค่ายเพลงเกาหลีใต้ วายจีเอนเตอร์เทนเมนต์ ในปี 2012 โรเซเปิดตัวเป็นสมาชิกของเกิร์ลกรุป แบล็กพิงก์ ในเดือนสิงหาคม 2016





เทคนิคการวาดลายเส้นแนวล้อเลียน วาคีน ฟินิกซ์

วาคีน ฟินิกซ์ เป็นนักแสดงและโปรดิวเซอร์ ชาวอเมริกัน ใน ค.ศ. 2020 เดอะนิวยอร์กไทมส์จัดให้เขาเป็นหนึ่งในนักแสดงที่ดีที่สุดในคริสต์ศตวรรษที่ 21



เทคนิคการวาดลายเส้นแนวล้อเลียน มาร์ติน สกอร์เซซี

มาร์ติน สกอร์เซซี เป็นผู้กำกับภาพยนตร์รางวัลออสการ์ชาวอเมริกัน นักเขียนบทภาพยนตร์ ผู้สร้างและนักประวัติศาสตร์ภาพยนตร์ เขาเป็นผู้ก่อตั้ง World Cinema Foundation และยังได้รับรางวัลความสำเร็จในชีวิตจาก AFI เขาได้รับหลายรางวัลจากรางวัลลูกโลกทองคำ รางวัลบาฟต้าและรางวัลจากสมาคมผู้กำกับภาพยนตร์อเมริกัน สกอร์เซซียังเป็นประธาน Film Foundation มูลนิธิไม่แสวงหาประโยชน์ ที่รักษาและป้องการเสื่อมสลายของภาพยนตร์



เทคนิคการวาดลายเส้นแนวล้อเลียน โน แท-อู

โน แท-อู เป็นอดีตนายพลของกองทัพบกเกาหลีใต้และนักการเมือง อดีตประธานาธิบดีเกาหลีใต้คนที่ 6 (พ.ศ. 2531–2536)



เทคนิคการวาดลายเส้นแนวล้อเลียน ริชาร์ด แบรนสัน

ริชาร์ด แบรนสัน นักธุรกิจชาวอังกฤษ เป็นเจ้าของธุรกิจกว่า 360 บริษัท ที่ใช้ชื่อการค้า "เวอร์จิ้น"



เทคนิคการวาดลายเส้นแนวล้อเลียน ทิโมธี ชาลาเมต์

ทิโมธี ชาลาเมต์ เป็นนักแสดงชาวอเมริกัน ศิษย์เก่าจากโรงเรียนมัธยมลาเกอร์เดีย และมหาวิทยาลัยโคลัมเบีย เขาได้รับรางวัลมากมายตลอดอาชีพการแสดงของเขา รวมถึงการเสนอชื่อเข้าชิงรางวัลออสการ์, รางวัลแบฟตาสามรางวัล, รางวัลลูกโลกทองคำสองรางวัล, รางวัลสมาคมนักแสดงภาพยนตร์และโทรทัศน์ห้ารางวัล รางวัลภาพยนตร์คริติกส์ชอยส์มูฟวี่ห้ารางวัล



เทคนิคการวาดลายเส้นแนวล้อเลียน เติ้ง เสี่ยวผิง

เติ้ง เสี่ยวผิง เป็นนักปฏิวัติและรัฐบุรุษชาวจีน เขาดำรงตำแหน่งผู้นำสูงสุดของสาธารณรัฐประชาชนจีนตั้งแต่ ค.ศ. 1978 ถึง 1989 ภายหลังอสัญกรรมของเหมา เจ๋อตงใน ค.ศ. 1976 เติ้งได้ก้าวขึ้นสู่อำนาจและนำพาประเทศจีนผ่านสมัยของการปฏิรูปและเปิดประเทศ ซึ่งได้เปลี่ยนแปลงโครงสร้างเศรษฐกิจของจีนให้เป็นเศรษฐกิจตลาดแบบสังคมนิยม เขาได้รับการยกย่องอย่างกว้างขวางว่าเป็น “สถาปนิกแห่งจีนสมัยใหม่” จากการพัฒนาสังคมนิยมอัตลักษณ์จีน และริเริ่มทฤษฎีของเติ้ง เสี่ยวผิง